CAVALIER KING CHARLES SPANIEL

Osobowość

To typowy pies do towarzystwa. Nie należy go jednak ograniczać do roli kanapowca,
gdyż uwielbia wieś i wykazuje zainteresowania myśliwskie (znalazłszy się w plenerze, z zapałem szuka i węszy). Wciąż przecież zostaje spanielem. Po swoich przodkach odziedziczył też przywiązanie do człowieka - bez ich gwałtowności. Sprawia wrażenie psa dyskretnego, prawie nie szczeka.
Nie bywa uparty - raczej próbuje wygrywać wdziękiem. Nadaje się na pierwszego psa. Łatwo go pielęgnować i wychować. Jest wyjątkowo towarzyski, co pozwala mu dostosować się do każdego otoczenia: dzieci, dorosłych, różnych zwierząt.
Wiele osób kupuje go ze względu na dzieci, ponieważ jest mały, miły, łagodny i pogodny. Uwielbia się bawić. Aktywny i pełen werwy, potrafi wodzić za nos cała rodzinę. Nie może oprzeć się smakołykom zrobi wszystko, aby tylko dostać ulubiony kąsek.

Otoczenie i aktywność

Jest tak ufny wobec innych psów, że często trzeba go przed nimi chronić. Nie wie, co to agresja czy zazdrość. Lepiej, więc trzymać go na smyczy, choć nie ma najmniejszego zamiaru uciekać - chodzi o to, by pies mniej życzliwie nastawiony nie zrobił mu krzywdy.
Doskonale adaptuje się do każdej sytuacji i do każdych warunków; warunków mieszkaniu w bloku i domku z ogródkiem. Należy mu zapewnić spacery, ponieważ potrzebuje dużo ruchu, do którego ma naturalną skłonność. Doskonale sprawdza się w zawodach agility.

Wygląd

Jest to pies dobrze zbudowany, nie ma ani zbyt krótkich łap, ani zbyt krótkiego grzbietu. Jego sylwetkę można porównać do sylwetki cocker spaniela. Powinien ważyć nie mniej niż 4 kg i nie więcej niż 8 kg .
Cechują go: szeroka klatka piersiowa, dobrze rozwinięty układ kostny, zad krótki i umięśniony, prosta linia grzbietu. Luksusowego wyglądu dodaje mu jedwabista długa sierść, spływająca falami po bokach, ogonie, uszach i łapach.
Ma zniewalający wyraz oczu i pyszczka, przez całe życie zachowuje coś z wyglądu szczeniaka. Czaszka nieco zaokrąglona, czoło szerokie, oczy szeroko rozstawione, duże, ale nie wypukłe, stop niezbyt spadzisty, fafle dobrze rozwinięte, pysk nie za krótki ani zbyt spiczasty, lecz prawie kwadratowy.

Kolor włosa:

Czarny podpalany
Ruby
Tricolor
Blenheim

Jest to jedyny spaniel, któremu nie trzeba obcinać ogona, choć standard przewiduje taka ewentualność, z możliwością obcięcia ogona o 1/3. Nie powinien nosić ogona podniesionego ani zawiniętego na kształt rogu myśliwskiego.

Pielęgnacja

Sierść: Sierść większości przypadków wystarcza szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu. Pies nie wymaga częstych kąpieli, chyba że przebywa dużo czasu poza domem.

Żywienie: nie powinien być za chudy, ale nie wolno dopuścić do nadwagi,
która wciąż mu grozi, ponieważ jest wielkim łakomczuchem.

Zdrowie: Psy tej rasy cieszą się dobrym zdrowiem jednak jak każda rasa mają swoje choroby. Trzeba im wykonywać badania coroczne w kierunku MVD/wada serca/.

Pochodzenie

Cavalier King Charles spaniel (wówczas nie noszący jeszcze tej nazwy) był ulubieńcem króla angielskiego Karola II(1630-1685).
Często pojawia się na obrazach wielkich mistrzów malarstwa - Tycjana, van Dycka, Thomasa Gainborough.
W XVIII-XIX wieku zmienił się wygląd na skutek krzyżowania m.in. z krótkonosymi psami azjatyckimi. Ponownie odkryto go siedemdziesiąt lat temu. W 1826 roku Amerykanin Roswell Eldridge podczas wystawy Crufta zaoferował hodowcom nagrodę w wysokości 25 funtów
szterlingów za pomoc w odnalezieni małego spaniela starego typu, z obrazów dawnych mistrzów, którego pysk nie uległ skróceniu.
Apel nie postał bez echa i dwa lata później, w 1928 roku, pojawiły się takie osobniki. Wówczas należało rozróżnić dwa King Charles spaniele. W nazwie odtworzonego dodano słowo "Cavalier"". W 1945 roku angielski Kennel Club uznał rasę i ustanowił standard
dla obu King charles spanieli.
W 1960 roku księżniczka Małgorzata kupiła Cavaliera imieniu ROWLEY. Przyczyniło się to do wzrostu popularności tych piesków.
W 1973 roku Cavalier King Charles Spaniel zdobył główna nagrodę Best In Show
podczas wystawy Crufta. Od tej chwili rasa zainteresowało się środowisko kynologiczne.

Źródło "Przyjaciel Pies" 9(11) Wrzesień 1999

©2008/2014
Kopiowanie i powielanie bez zgody zabronione